Amman, Jordanië

posted in: Jordan, Vakantie | 0

Op woensdag mocht ik, ondanks dat het een reisdag zou zijn, lekker uitslapen.  In mijn geval betekent dat ik om 8 uur opstond.  We hebben lekker op ons gemakkie ontbeten met een lekker eitje, met wat er nog verder in de ijskast over was.  De koffers zijn al ingepakt, dus Gepke liep onrustig door het huis.  Om één uur stond ze naast me dat ik me klaar moest gaan maken om te vertrekken, maar ze was een uur in de war.  We vertrekken laat en onze oude buurman komt ons pas om half drie ophalen.  En als een man van zijn woord, stond hij klokslag 14:30 bij ons voor.  Gezellig babbelend bracht hij ons naar het vliegveld, en beloofde zo nu en dan even een blik op het huis te werpen tijdens onze afwezigheid.  Na het inchecken en de security gaan we eerst uitgebreid lunchen bij Mesa Verde, een prima Mexikaans restaurant op de A terminal.  Al gauw kunnen we instappen voor de eerste bestemming van de lange vlucht: Frankfurt, Duitsland.  Tijdens de wacht voor de vlucht naar Amman, worden we tweemaal naar een andere gate gestuurd, maar uiteindelijk kunnen we in de spartaans uitgeruste Airbus onze reis vervolgen.  Geen enkele vorm van entertainment aan boord, dus maar goed dat we zelf het een en ander op de iPads hadden gedownload.  Overigens heb ik het grootste gedeelte geslapen, dus het viel heel erg mee.

Het is ons eerste bezoek aan een midden-oosten land, dus we moeten het allemaal even uitzoeken.  Onderweg naar immigrations trekken we meteen al 250 JOD (Jordanische Dinars) uit de muur om de eerste dagen mee door te komen.  De weg door immigrations leidt zichzelf, en na het aanschaffen van twee visa voor Jordanië a 40 JOD / pp mogen we het land in.  Het ziet er in de grote onvangsthal chaotisch uit, en het blijkt dat de taxi reserveringskantoor niet meer binnen is, maar buiten op de stoep.  We geven door dat we naar het Retaj Hotel moeten en krijgen een smoezelig briefje mee waarop staat dat het 21 JOD zal kosten.  Wij geloven de man maar op zijn woord want het staat er in Arabisch op, dus voor ons onleesbaar.  Hij sleept vervolgens onze koffers naar een gereedstaande taxi en zegt als alles is ingeladen: “Tip? Tip?”.  Het kleinste wat we hebben is een 20 biljet, maar gelukkig blijkt de taxichauffeur bereid een briefje van één dinar voor te schieten.  Vervolgens schieten we de snelweg op en scheuren naar het hotel, toch zeker een kilometer of 20 verderop gelegen.  Bij het hotel laden we alles uit, rekenen af met de chauffeur en scharrelen als   zombies naar binnen.  Gelukkig zijn ze hier wel dwaze, vermoeide gasten gewend, dus even later kunnen we ons bewusteloos op bed storten.  Morgen gaan we de stad verkennen.

 

Dag 2: Amman Citadel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.