Gout

posted in: Uncategorized | 0

Afgelopen week begon mijn voet zeer te doen, en het was een voor mij bekende vorm van pijn. Drie jaar geleden was ik deze stekende voetpijn al eens tegen het lijf gelopen en zat dus niet vooruit te kijken naar wat moest komen. Het was namelijk de pijn die gepaard gaat met “gout”, ofwel “jicht” zoals ze het in nederland noemen. Ik had nog wat pillen over die ik daar drie jaar geleden voor had gekregen, maar na deze een aantal dagen te hebben genomen was het wel duidelijk dat die de uiterste houdbaarheid datum waren gepasseerd. De pillen hielpen geen donder, en dus besloot ik Woensdag maar een bezoekje aan de doctor te brengen voor een vers recept. Ondanks dat ik mijn zelf diagnose klaar had, wilde de arts toch een bloedonderzoek eraan besteden om het te bevestigen middels wat hij noemde een verhoogd “uric acid” verhouding. Volgens mij wilde hij alleen de kas spekken met een naar mijn mening onnodig laboratorium onderzoek, maar ik stemde toe aangezien hij mij toch het receptje meegaf voor nieuwe pillen. s’Avonds ben ik nog even langs de apotheek gereden en kon dus die avond met de nieuwe pillen kuur beginnen.

Op Donderdag belde het doktor’s kantoor terug met de melding dat mijn uric acid levels inderdaad verhoogd waren, en dat mijn gout/jicht diagnose correct was. Ja dat wist is zelf ook wel… Jicht is niet iets wat je gauw verwart met iets anders. De pijn is het gevolg van het kristalliseren van uric acid in de gewrichten van je ledematen, meestal je grote teen. Het voelt dus aan of ze met kleine naaldjes in je teenknokkel zitten te vroeten; constant. Zelfs het gewicht van de deken van je bed voelt als een kwelling tegen je voet, dus je kunt je voorstellend dat het geen lolletje is. Ik hoop ook dat de pillen snel gaan werken, en dat ik mogelijk dit weekend weer met wat minder pijn mag rond hobbelen.

In vroegere tijden stond jicht bekend als een ziekte van rijke mensen, omdat je het kreeg als je (te) goed at. Het soort eten dat jicht aanvallen kan oproepen waren zaken als lever, niertjes en ander vormen van dieren ingewanden; hier in de US vaak samengevat onder de noemer “sweetbreads”. Niet bepaald het menu waar bij mij het water in de mond loopt. Een andere reden is uitdroging (dehydration), hetgeen meer bij mij past want ik ben iemand die over het algemeen te weinig drinkt, en met name in het droge klimaat van Colorado is dat niet best. Dus ik drink me nu een ongeluk, en loop constant naar de WC om het weer allemaal kwijt te raken.

Share us: Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter

Leave a Reply