Oman: Van Sur via Washiba woestijn naar Nizwa

posted in: Oman, Vakantie | 0

Rijden naar Washiba Sands

Vanmorgen verlaten we het luxe hotel weer met als bestemming Wādī Banī Khālid in de Washiba Sands.  Via een smal weggetje komen we in deze vallei (Wadi) waar het weer ontzettend druk is.  Je merkt hier wel de symptomen van het massa toerisme; overal zijn menigte mensen.  Wij zijn hier natuurlijk zelf evenveel schulidig aan, tenslotte zijn wij eveneens toeristen, maar we zitten elkaar inmiddels wel allemaal in de weg.  We stappen uit de autos en gaan te voet verder langs kanaaltjes die het water door deze oase vallei leiden naar de bron: een klein meertje waar je kunt zwemmen.

Er is hier ook een restaurant waar we wat kunnen bestellen en iets later met z’n allen kunnen lunchen.  Het is wederom een buffet, waar het eten toch het meest lijkt op Indiaas eten.  Omanis werken zelf niet veel in de horeca, het meeste werk in deze bedrijfstak wordt verricht door immigranten, en zo ook hier bij dit restaurant, vandaar het Indiase eten.

Washiba Sands

Er staat weer een woestijn op het menu voor vandaag.  Maar ook al is alles hier in het midden oosten wat we hebben gezien dor en droog, het is toch elke keer een heel ander landschap.  Zo leek de Wadi Rum woestijn in Jordanië op de planeet Mars, maar de Washiba Sands waar we nu rijden is weer een heel ander soort woestijn.  We merken dat op het moment dat de de grote weg afslaan en een dorp inrijden aan de voet van de Washiba Sands woestijn.  Hier laten we wat lucht uit de banden lopen, zodat de autos wat beter grip krijgen op het rulle zand van de duinen in deze woestijn.  Dan volgen we de sporen die de woestijn in verdwijnen.

In het begin zien we hier en daar een Bedoeīenen kamp links en rechts, met hun kamelen en geiten die buiten staan geparkeerd.  Ik zeg kamelen, maar eigelijk zijn het allemaal dromedarissen, want ze hebben slecht een bult. De locals echter noemen het allemaal kamelen. Het arabische woord voor deze beesten klinkt ook als kameel, dus daar laten we het maar bij.  We stoppen kort bij een van de Bedoeīenen tenten, waar we worden ontvangen met koffie en mogen rondneuzen in de artikelen die ze te koop hebben.  Een paar dames uit onze groep worden meegenomen en uitgedost in de locale klederdracht.

Vrouwen uit een andere groep krijgen henna tekeningen op hun handen beschilderd.  Na dit ontvangst mogen we weer verder en al gauw zien we niets anders dan zand duinen om ons heen, en totaal geen andere bewoning.

Zonsondergang in de Woestijn

Het begint tegen het einde van de dag te lopen. Om goed uitzicht op de zonsondergang te krijgen, raggen we wild over de zandduinen naar boven.  Hierbij komt onze landrover vast te zitten, en moeten we het laatste stukje te voet naar boven afleggen. Lopen in dit zand is niet makkelijk.  Bij elke 3 stappen naar boven, glij je weer 2 stappen terug.  Maar we redden het net om de zon in de laatste minuten achter de horizon te zien verdwijnen.

Washiba Sands

Zonsondergang in Washiba Sands Zonsondergang in Washiba Sands

Terwijl wij genieten van de omgeving en fotos maken, spelen onze Arabische chauffeurs met de Land Cruisers in het zand.  Ze scheuren over de zandduinen, het zand spat weg in het spoor van hun banden en we verbazen ons dat ze niet omslaan als ze heftig overhellend naar beneden glijden.  Ja dit is waar dit soort SUVs voor gemaakt zijn; niet voor de US soccer moms die hun kinderen over glad asfalt naar school brengen, twee straten verderop.

Duizend nachten

Vanaf hier is het niet ver meer naar de “1000 Nights” kamp waar we de nacht in tenten zullen doorbrengen.  Oman zou Oman niet zijn als hun interpretatie van een tent niet ietsje luxer is dan wat we in Jordanië hebben meegemaakt.  Wij hebben een middenklasser tent hier, maar wel met een eigen douche en WC.  Er is geen airconditioning, en al verzekert men ons ervan dat we die niet nodig hebben in de koele nacht van de woestijn, denk ik er zelf toch anders over.  Het koelde die nacht wel heel veel af naar zo’n 20C, maar het duurde wel lang voordat dit bereikt was, want we begonnen met zo’n 38C…

Onze tent bij 1000 Nights kamp in Washiba Sands

De dag word beëindigd met een buffet in een grote ruimte maar verder wel open naar de buitenlucht.  Het is knokken bij het buffet, want wederom zijn we niet de enige groep die hier is gearriveerd. De nacht is een warme nacht, dus dat je in de woestijn geen airco nodig hebt, dat geloven we niet meer.

Bandenpech

De volgende morgen gaan we weer vroeg op pad richting Nizwa.  Eerst nog even op de zandduinen wat fotos maken, terwijl de chauffeurs door het zand raggen.  Dat gaat op een gegeven moment ietsje te wild, en resulteert in een lekke band op een van de cruisers.  Dus ons oponthoud hier duurt iets langer terwijl men zoekt naar een oplossing voor het opkrikken van de auto.  De krik zakt namelijk gewoon weg in het zand als je de auto probeert omhoog te krikken.

Bandenpech in de Washiba Sands Bandenpech in de Washiba Sands

Als men een lege container vindt die onder de krik kan worden gezet gaat het eindelijk goed en kan de band worden verwisseld. We zetten onze reis weer in om de woestijn te verlaten en komen na een tijdje weer in het dorp. Hier hebben we gisteren de banden wat laten leeglopen, en worden ze nu weer opgepompt … en de blazen geleegd.

Jabrin Castle en Bahla Fort

Het volgende doel is Jabrin Castle waar we worden rondgeleid door een aantal van de 55 kamers die het kasteel rijk is.  Een machtige Imam zwaaide hier de scepter, en heeft een aantal vernuftige voorzieningen laten aanbrengen.  Zoals een kelder waar dadels kunnen worden geconserveerd, en kleine hokjes waar criminelen kunnen worden opgesloten.  Ook zijn er overal strategisch geplaatste openingen, die zorgen voor ventilatie en uitzicht op eventuele aanvallen van buiten.  Het is een behoorlijk geklauter over de vele trappen van het kasteel. Eenmaal bovenop heb je een fantastisch uitzicht over de omgeving.

Ingang van Jabrin Castle Jabrin Castle Jabrin Castle

Terug naar beneden gaan we weer door ontvangst kamers, moskeeën en keukens tot we weer bij de autos zijn.  We rijden verder naar Bahla Fort. Hier zien we dit keer niet zoveel binnen, maar meer klauteren over de muren gemaakt van bagger.  Omdat dit soort forten veel slijten, worden ze steeds opnieuw van modder voorzien. Daardoor is het niet geheel duidelijk hoe oud het werkelijk is.  De schattingen lopen uiteen van 12de tot 15de eeuw.

Bahla Fort

We sluiten de dag af in Nizwa bij het Safari Hotel.  Als snel merken we dat dit kwa hotels op deze reis het dieptepunt is.

Safari Hotel in Nizwa

 

››› Terug naar Muscat

Share us: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.