Wadi Rum en Rode Zee

posted in: Jordan, Vakantie | 0

Gisteren was er niet vaak internet beschikbaar, dus de update is een beetje later vandaag.  We zijn s’morgens vroeg uitgecheckt en naar Little Petra gereden.  Dit is een kleiner deel van Petra wat meer op de Nabateans gericht en hun godsdienst.  Vroeger werden hier de gasten uit alle uithoeken van de wereld ontvangen, gevoed zowel met eten als spiritueel.  Wij hebben hier even gestaan in een in de rotsen uitgehouwen kamer van 2400 jaar oud.  Je probeert dan een voorstelling te maken van de reizigers van de caravanen die uit alle delen van de wereld kwamen.  Zij parkeerden hun kamelen met hun waardevolle handelswaar buiten en sliepen met z’n allen dan in zo’n kamer.  De reizigers brachten niet alleen de vreemde artikelen met zich mee van verre uithoeken van de wereld, maar ook de verhalen van wat ze onderweg meemaken.  Ook beschrijvingen van hun plaatsen van herkomst: India, China, Europa en Africa.  Met name de Romeinen zagen wel waarde in de kruising van wegen en besloten dit gebied te veroveren.  Later moesten zij het weer prijsgeven aan andere veroveraars en zo ging het van Romeinen naar Byzantijnen naar Ottomanen en nog later Engelsen en eindigde als Jordanië.

Na Little Petra gaan we op weg richting Wadi Rum waar we vanavond de nacht doorbrengen in een bedouinentent.  In de omgeving van Wadi Rum verwisselen we de bus voor drie kleine 4×4 pickup trucks.  Wij klimmen met z’n allen in de achterbak en rijden de woestijn in.  Ik ben blij met mijn Arabische hoofddoek, die me niet alleen beschermt tegen de zon, maar ook het stof en de koele wind achterin de pickup bed.  Het landschap waar we doorheen rijden is onaards te noemen.  Niet voor niets worden hier veel speelfilms opgenomen zoals The Martian en Star Wars.  Op het moment dat wij hier zijn worden opnames gemaakt voor de nog te releasen nieuwste Star Wars film.  Maar voor mij is het inderdaad een afspiegeling van het Martiaanse landschap die je ziet van de Mars Rovers die fotos naar de aarde zenden.  Het is een uitgestrekte zandvlakte bezaaid met geweldige grillige rotsen, die naarmate je dichterbij komt grote rotsgebergtes blijken te zijn.

Onderweg stoppen we even kort bij een bedouinentent om een kopje mierzoete thee te drinken, onder het genot van zingen en muziek gespeeld op een jengelde éénsnarige instrument dat pijn doet aan de oren.  Na verloop van tijd rijden we vlak bij zo’n groot rotsgebergte een zandduin op, om vervolgens weer naar beneden te glibberen naar een kamp waar onze tenten staan.  We krijgen allemaal een plekje toegewezen; Gepke en ik hebben een hoektent met een ruim (hard) tweepersoonsbed erin.  We nemen rustig de tijd om aan onze omgeving te wennen, en krijgen dan een Bedouienen maaltijd voorgeschoteld, bestaande uit kip, lam, groenten en een saus die rijkelijk van olijfolie is voorzien.

Na het eten lopen we achter Ayman aan de donkere woestijn in.  Ik zeg lopen, maar het is meer rennen want hij gaat hard en we zijn allemaal bang hem in het donker kwijt te raken. Er is geen maan en je ziet geen steek voor je uit.  Uiteindelijk bereiken we struikelend in het donker een rotsoverhang waar Ayman  een vuurtje stookt om thee te zetten.  Hij wordt hier nog eerst even de huid volgescholden door een van de groepsleden die zich pijn had gedaan bij de wandeling in het pikkedonker.  Iedereen valt dan in een ongemakkelijke stilte, maar daarna kunnen we marsmellows gaan roosteren boven het vuurtje.  Het is wel een apart sfeertje met het vuurtje dat schaduwen werpt in het donker, de rotsoverhang boven ons, de sterrenhemel en de donkere silhouetten van bergen om ons heen.  We lijken wel holenbewoners die de nacht overleven bij een vuurtje die de roofdieren op een afstand moeten houden.  Het grootste roofdier hIer echter is de rode vos, en die zal wel zijn afstand van onze rumoerige groep houden.

Na een uurtje of zo strompelen we door het zand weer terug naar ons kamp, en een voor een vertrekken we naar onze tenten.  Morgen gaan we weer verder, nu naar Aqaba.  In de ochtend gaan een groot aantal groepsleden wat eerder weg op de rug van heftig protesterende kamelen. Ik maak fotos en video van de vertrekkende caravan in het schemerdonker van de ochtend.

Iets minder dan een uurtje later vertrekt de rest met bagage in de pickups om de kamelen in te halen.  Als de zon net over horizon is verschenen zien we de groep met hun kamelen en voegen we ons weer samen in de pickups die ons naar de bus brengen.  Na een klein ontbijt stapelen we ons in de bus en beginnen aan de rit naar Aqaba, aan de kust van de Rode Zee.

We checken in Aqaba in in het hotel, en gaan daarna naar de haven om aan boord te gaan van een boot die ons naar twee snorkelplekken zal vervoeren.  Op weg daarnaartoe wijst Ayman naar de verschillende plekken die we vanaf de boot kunnen zien.  Aan de overkant, minder dan 5km van de boot, kunnen we Eilat zien liggen in Israel.  Een stukje verder varen en dan begint Egypte ten zuiden van Eilat, en daar weer tegenover ligt Saudi Arabië.  Je moet ook niet te ver van je vaarroute afwijken, anders begint de Israelische kustwacht meteen in het water naast je te schieten als waarschuwing.  Fijn toch, als je zo goed met je buren op kunt schieten.

Twee keer stoppen we om te snorkelen, onderbroken tussendoor met een lunch. Dan varen we terug naar Aqaba, rusten even uit bij het hotel en eten s’avonds bij een soort vis restaurant, op een ontzettend lawaaierige hoek niet ver van het hotel.  Overal constant toeterende autos, muziek op straat, kwetterende mensen en hangjongeren die hoopvol rondhangen in hun autos en wachten op wat?  Dat weten ze zelf niet…

 

Terug naar Amman en door naar Muscat, Oman

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.